Шлях ад майстра да галоўнага інжынера

Общество
19.01.2020
843
Галоўны інжынер Аляксандр Шарабайка 20 гадоў свайго жыцця аддаў “Смаргоньгазу”, прайшоў нямала прыступак службовай лесвіцы. Пачынаў майстрам, працаваў у службе ўліку газу, праекціроўшчыкам, начальнікам аварыйна-дыспетчарскай службы.

Пасля заканчэння школы АляксандрАнатольевіч падаў дакументы ў Полацкі дзяржаўны ўніверсітэт на спецыяльнасць, звязаную з газавай гаспадаркай. Да таго ж хлопцу з Глыбокага было зручна вучыцца ў Полацку – суседні раён. Вучоба была цікавай, група падабралася добрая. На 5 курсе Аляксандр Шарабайка ажаніўсяі пасля заканчэння вышэйшай навучальнай установы разам з жонкаю быў размеркаваны на працу ў газавую галіну Гродзенскай вобласці.

Ён і цяпер іншым разам узгадвае, як прыехалі ў Смаргоньз адным чамаданчыкам, напачатку жылі ў інтэрнаце і працавалі на той час у “Смаргоньміжрайгазе”, які ўзначальваў Мікалай Клыга.

Майстрам пачынала працоўнуюдзейнасць і жонка Аляксандра. Работы тады хапала, праводзілася газіфікацыя раёна. Газавікі займаліся будаўніцтвам, пракладвалі ўнутраныя сістэмы газазабеспячэння. Аляксандр трапіў у рамонтна-будаўнічую групу, дзе была майстрам Соф’я Грышына. Яна і стала першым настаўнікам для маладога спецыяліста з універсітэцкім дыпломам.

Неўзабаве Аляксандра Шарабайку прызвалі на тэрміновую ваенную службу, паколькі ў Полацкім дзяржаўным універсітэце, дзе ён вучыўся, не было ваеннай кафедры. Служыў недалёка ад Смаргоні, у радыёлакацыйнай роце.

Майстар, інжынер, начальнікслужбы. І калі на пенсію пайшоў галоўны інжынер Павел Здасюк, Аляксандра Шарабайку прызначылі на гэту пасаду. Пасада новая, турбот хапала.

Асноўныя сродкі, транспарт, абсталяванне. А тут яшчэ наспела мадэрнізацыя, дзякуючы якой быў зроблены значны крок наперад у газавай гаспадарцы. Мяняліся тэхналогіі, тэхнічныя працэсы. Усё гэта зона адказнасці галоўнага інжынера.

IMG_5153.JPG

Галоўны інжынер Аляксандр ШАРАБАЙКА гутарыць з вядучым спецыялістам па кадрах Тарэсай ГРЫШАН


Калі напачатку ва ўпраўленне “Смаргоньгаз” уваходзіў толькі Ашмянскі цэх прыроднага і звадкаванага газу, то пасля ўзбуйнення дабавіліся Астравецкі і Іўеўскі ўчасткі. Працаваць стала больш складана. Акрамя таго, што на месцы неабходна было сачыць за вытворчымі працэсамі, дык яшчэ перыядычна выязджаць у суседнія раёны, каб пабачыць, як там ідуць справы.

Аляксандр Анатольевіч лічыць сябе шчаслівым чалавекам. У яго любімая работа, добрая сям’я. Сваімі поспехамі радуюць дзеці. Дачка вучыцца на 2 курсе Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта інфарматыкі і радыёэлектронікі, сын авалодвае ведамі ў школе. Ды і сам Аляксандр Шарабайка нядаўна павысіў сваю кваліфікацыю – скончыў Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Яго радуе, што работнікі “Смаргоньгазу” займаюць прызавыя месцы ў абласных і рэспубліканскіх аглядах-конкурсах прафесійнага майстэрства. А гэта сведчыць аб высокім прафесійным майстэрстве, дастатковай колькасці ведаў у спецыялістаў мясцовай газавай гаспадаркі, іх імкненні дасягаць высокіх вынікаў у сваёй працоўнай дзейнасці.

Юрый ЯНУШКЕВІЧ.

Фота аўтара.